F.A.S.L. is een dans van contrasten: van de stad naar de woestijn, van de schaduw naar het licht, van het individuele naar het collectieve. Een ritueel van verbinding waarin verschil niet scheidt, maar verbindt.
Het Arabische woord fasl betekent pauze, overgang of scheiding. De voorstelling onderzoekt wat er gebeurt tussen twee werelden, tussen twee bewegingen, tussen stilte en geluid, tussen het individuele en het collectieve. F.A.S.L. is een choreografie van ontmoeting en frictie, een ruimte waar lichaam en stem, cultuur en trilling elkaar raken en zich opnieuw uitvinden.
De creatie put uit de complexiteit van de relaties tussen Europa en de Maghreb en uit het verlangen om contrasten om te zetten in een gemeenschappelijke taal. Emio Greco en Pieter C. Scholten laten zich inspireren door de ritmes van de Middellandse Zee, de stemmen van het woestijnlandschap en de klanken van de stad. Deze muzikale en fysieke tegenstellingen vormen het ruwe materiaal van de choreografische partituur.
De voorstelling ontvouwt zich in negen bewegingen, als negen ademhalingen waarin stemmen, ritmes en lichamen elkaar kruisen en beantwoorden. De dansers bewegen tussen microfoons en microfoonstandaards die niet alleen geluid registreren, maar zelf lichaam worden – schaduwen en echo’s van de beweging. Geluid, muziek en dans versmelten tot een levend organisme, tegelijk fragiel en intens.
F.A.S.L. is een internationale coproductie tussen ICK Dans Amsterdam en Ballet de l’Opéra de Tunis, onder artistieke leiding van Syhem Belkhodja. De coproductie komt tot stand met steun van het Nederlandse Fonds Podiumkunsten, het Amsterdams Fonds voor de Kunst en het Tunesische Ministerie van Cultuur.
