L’Étranger door de Italiaanse danser Emio Greco die de protagonist belichaamt, is een pure samenballing van originaliteit en fijngevoeligheid, en die verontwaardiging die zo kenmerkend is voor de Nobelprijswinnaar Albert Camus.— La Marseillaise (12 november 2013)
Dans, klank en led. Een interpretatie van Albert Camus’ roman De Vreemdeling.
L’Étranger / One man without a cause toont een strijd tussen individu en maatschappij. Gebaseerd op het existentialistische gedachtengoed van de Franse filosoof Albert Camus is deze solo van choreografen Emio Greco en Pieter C. Scholten een werk rond absurditeit, de ondoorgrondelijkheid van de mens en opstand. Wat zegt de strijd van één man over de samenleving als geheel?
In One Man Without a Cause zijn technologie en dans nauw met elkaar verweven. Drie muren van enkele meters hoog, uitgerust met duizenden individuele LED-lampjes, vertegenwoordigen de samenleving. Ze zijn de nieuwsgierige ogen, de oren, de stemmen. Ze omringen de danser die uiteindelijk een keuze moet maken: meespelen met de massa, of uit de samenleving stappen, ook al betekent dat de dood kiezen.
Het is een feit dat één lichaam, één mens altijd een meervoud aan ideeën, concepten en sentimenten representeert; naast elkaar én tegelijkertijd.
Deze voorstelling is de tweede in een keten van vijf die ICK maakt rond het thema ‘Het Lichaam in Opstand’. In deze serie wordt via dans op zoek gegaan naar nieuwe verbindingen met onszelf (het eigen lichaam), en de samenleving (de andere lichamen). Hier is het een onderzoek naar moraliteit en sociale druk van een samenleving. Hoe kun je jezelf als individu daaraan onttrekken?
Trailer
