PARA | DISO Revisited is een herwerking van youPARA | DISO uit 2010, het afsluitende deel van een dansvierluik dat is geïnspireerd op Dante Alighieri’s La Divina Commedia. Deze herwerkte creatie van Greco en Scholten volgt op het succesvolle HELL uit 2006 en op de in 2008 uitgebrachte tweeluik [purgatorio] POPOPERA en [purgatorio] IN VISIONE.

Net als in de vorige delen van de Dante-trilogie breken Emio Greco en Pieter C. Scholten in deze voorstelling met de gangbare aannames over het hiernamaals. In hun onderzoek gaan zij met open vizier op zoek naar het antwoord op de vraag: wat is het paradijs? Wanneer we het paradijs loskoppelen van alle vooroordelen blijkt dit geen eenvoudig te beantwoorden vraag. Wat moeten we eigenlijk verwachten van datgene wat we zo hoog aanschrijven?

De Koreaanse architect Minsuk Cho creëerde een monumentaal decor waarin de grootsheid en breekbaarheid van het paradijs zichtbaar wordt. In PARA | DISO Revisited zullen invloeden uit deze samenwerking terug te zien zijn. Om het geheel te structureren schreven Greco en Scholten een decaloog als handleiding voor het binnentreden van het paradijs, die de dansers zich vervolgens toe-eigenden.

In de dansvoorstelling leggen de zes performers hun individuele weg naar het paradijs af en verleiden de ander met slogans als: ik ben toekomstig, ik ben kosmisch, ik ben vrijgevig. Samen met de dansers treden we binnen in een paradijselijke witte, transparante wereld. Een wereld die wordt gekenmerkt door een onmetelijke zaligheid, maar evengoed door een statische levensloosheid. De streep in de titel van het dansstuk duidt op juist die cesuur, die dubbelzinnigheid: het paradijs heeft vele gezichten en deze zijn even mooi als afschrikwekkend.